فیلم "ماهی قرمز" اثری عمیق و تکاندهنده است که با نگاهی ظریف به موضوع زوال عقل و روابط خانوادگی میپردازد. داستان حول محور آنمیکا میچرخد، زنی که پس از سالها دوری به خانه قدیمیاش در لندن بازمیگردد تا از مادر مبتلا به زوال عقلش مراقبت کند. فیلم با مهارت فضایی سنگین و دلگیر خلق میکند که کاملاً با حالوهوای داستان همخوانی دارد.
رابطه پیچیده مادر و دختر، قلب تپنده فیلم است. کارگردان با ظرافت تمام، لایههای مختلف این رابطه را آشکار میکند - از کینههای قدیمی گرفته تا عشقی که هرگز به درستی ابراز نشده است. بازی درخشان بازیگران، بهویژه در صحنههای تنشبرانگیز میان این دو شخصیت، بر قدرت فیلم میافزاید.
فیلم از طریق فلاشبکهای بهجا، گذشته این خانواده را به تصویر میکشد و به بیننده کمک میکند تا ریشههای تنش میان مادر و دختر را درک کند. استفاده نمادین از "ماهی قرمز" به عنوان استعارهای از حافظه و فراموشی، یکی از نقاط قوت فیلم محسوب میشود